شخصيت والاى هاشم هاشم گذشته از شجاعت و دلاورى در ميدانهاى رزم ، در برخورد با مسائل سياسى وادارى كشور ، و مردم دارى ، از لياقت و كاردانى خاصى بهره‌مند بود ، بطورى كه اميرمؤمنان عليه السلام زبان به تعريف و تمجيد او گشوده ، و براى حل مشكلات مصر ، او را شايسته و لايق مقام استاندارى آن ديار مىدانست . آن حضرت پس از شهادت محمد بن ابى بكر به دست ياغيان شام و منافقين داخلى ، و اظهار تأسف از شهادت او چنين فرمود : « تصميم من اين بود ، كه ولايت مصر را بجاى محمدبن ابى بكر به هاشم واگذارم ، و اگر اين كار صورت مىگرفت ، هاشم هرگز ميدان را براى عمروعاص ويارانش خالى نمىگذاشت ، و فرصت اين اخلالگريها را به آنان نمىداد ، و هرگز كشته نمىشد ، مگر اينكه شمشيرش را در دست داشت » . « 1 » هاشم يكىاز چشمانش درجنگ يرموك مورد اصابت قرارگرفت و كور شد ، بدين جهت او را ( اعور ) يعنى يك چشم خطاب مىكردند . « 2 » اوبه على ( ع ) عشق وعلاقهء خاصى داشت ، و يكى ازكسانى بود كه پيوسته دركنار حضرت قرار داشت ؛ « 3 » به‌تعبير ديگر ، او از شيعيان مخلص و وفادار به على ( ع ) بود . « 4 » بيعت هاشم با على ( ع ) هاشم مرقال نخستين كسى است كه در كوفه به بيعت با اميرمؤمنان على عليه السلام گردن نهاد و آن را امضاء نمود . هنگامى كه خبر كشته شدن عثمان به

--> ( 1 ) . كامل ، ابن اثير ، ج 2 ، ص 519 - اعيان الشيعه ، ج 10 ، ص 251 . ( 2 ) . سفينة البحار ، ج 2 ، ص 717 ؛ الغارات ، ج 1 ، ص 30 ؛ مروج الذهب ، ج 2 ، ص 378 . ( 3 ) . تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 288 ؛ اعلام زركلى ، ج 9 ، ص 49 . ( 4 ) . معجم رجال الحديث ، ج 19 ، ص 245 .