نهضت دوازده محرم و پانزده خرداد در مقابل كاخ ظلم شاه و اجانب به پيروى از نهضت مقدس حسينى چنان سازنده و كوبنده بود كه مردانى مجاهد و فداكار تحويل جامعه داد كه با تحرك و فداكارى روزگار را بر ستمكاران و خائنان سياه نمودند و ملت بزرگ را چنان هشيار و متحرك و پيوسته كرد كه خواب را از چشم بيگانه و بيگانه‌پرستان ربود و حوزه‌هاى علميه و دانشگاه و بازارها را به صورت دژ مدافع از عدالتخواهى و از اسلام و مذهب مقدس در آورد . « 1 » امروز مطلب مهم است ، از مهماتى است كه جان بايد پايش داد . همان مهمى است كه سيدالشهداء جانش را داد برايش ، همان مهمى است كه پيغمبر اسلام بيست و سه سال زحمت برايش كشيد ، همان مهمى است كه حضرت امير ( ع ) هيجده ماه با معاويه جنگ كرد ، در صورتى كه معاويه دعوى اسلام مىكرد و چه و چه ، جنگش چه بود ؟ براى اينكه يك سلطان جائر بود ، براى اينكه يك دستگاه جائر بود ، بايد به زمينش بزند . آنقدر از اصحاب بزرگوارش را به كشتن داد ، آنقدر از اينها را هم كشت ، براى چه ؟ براى اينكه اقامهء حق بكند ، اقامهء عدل بكند . « 2 » ما كه از سيدالشهداء بالاتر نيستيم ، آن وظيفه‌اش را عمل كرد ، كشته هم شد ! « 3 » خاطرهء تلخ 17 شهريور 57 و خاطره تلخ روزهاى بزرگى كه بر امت گذشت ، ميوه شيرين سرنگونى كاخ‌هاى استبداد و استكبار و جايگزينى پرچم جمهورى عدل اسلامى را به بار آورد . مگر نه آن است كه دستور آموزنده « كُلُّ يَوْمٍ عاشُورا وَ كُلُّ ارْضٍ كَرْبَلا » « 4 » بايد سرمشق امت اسلامى باشد . قيام همگانى در هر روز در هر سرزمين عاشورا قيام عدالتخواهان با عددى قليل و ايمانى و عشقى بزرگ در مقابل ستمگران كاخ نشين و مستكبران غارتگر بود ، و دستور آن است كه اين برنامه سر لوحهء زندگى امت در هر روز و در هر سرزمين باشد ، روزهائى كه بر ما گذشت عاشوراى مكرر بود و ميدانها و خيابانها و كوى و برزنهائى كه خون فرزندان اسلام در آن ريخت ، كربلاى مكرر و اين دستور آموزنده تكليفى است و مژده‌اى .

--> ( 1 ) . 1 / 38 . ( 2 ) . 2 / 11 . ( 3 ) . 5 / 16 . ( 4 ) . 6 / 36 .