متأسفانه اين مطلب صد در صد انحرافى ، ميان گروهى از مسلمانان ظاهرى نفوذ كرد كه در زيارت عاشوراى امام حسين ( ع ) آمده : « وَ هذا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ » . از اين تاريخ است كه روزه روز عاشورا به دو عنوان مىتوانست انجام شود : 1 ) به عنوان اين كه از ايام اللَّه است ، مانند اين كه قبل از حادثه كربلا روز عاشورا را روزه مىگرفتند ، يا به عنوان واجب و يا مستحب . 2 ) به عنوان اين كه چون يزيد امام حسين ( ع ) را ظاهراً از بين برده ، بايد روزه گرفت و از همين تاريخ است ، كه امامان معصوم ما با روشنگرى و احياناً نهى از روزه عاشورا و حتى با بيان اين كه در روز عاشورا تا نزديك غروب چيزى نخوريد و نياشاميد ؛ اما نزديك غروب قدرى چيزى بخوريد تا روزه اصطلاحى نباشد ، با اين فكر كفرآميز كه ريشه در دشمنى با اهل بيت ( ع ) دارد ، مبارزه و مخالفت كردند . امام صادق ( ع ) به عبداللَّه بن سنان فرمود : لا تَجْعَلْهُ صَوْماً كُمَّلًا وَلْيَكُنْ إِفْطارُكَ بَعْدَ صَلوةِ الْعَصْرِ بِساعَةٍ عَلى شَرْبَةٍ مِنْ ماء . « 1 » زراره از امام صادق و امام باقر ( ع ) نقل كرده كه به او فرمود : « لا تَصُمْ يَوْمَ عاشُوراء . . . . » « 2 » جعفر بن عيسى گويد : سَأَلْتُ الرِّضا ( ع ) عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عاشُوراء وَ ما يَقُولُ النَّاسُ فيهِ فَقالَ ( ع ) : « عَنْ صَوْمِ ابْنِ مَرْجانَةَ تَسْأَلُنى ؟ ذلِكَ يَوْمٌ صامَهُ الأَدْعِياءُ مِنْ آلِ زِيادٍ بِقَتْلِ الْحُسَيْنِ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ هُوَ يَوْمٌ تَشَأَّمَ بِهِ آلُ مُحمَّدٍ وَ يَتَشَأَّمُ بِهِ أَهْلُ الإِسْلامِ وَ الْيَومُ الْمُتَشَأَّمُ بِهِ الإِسْلامُ وَ أَهْلُهُ لايُصامُ فيهِ وَ لايُتَبَرَّكُ بِهِ . . . وَ يَوْمُ عاشوراء قُتِلَ فيهِ الْحُسَيْنُ وَ تَبَرَّكَ بِهِ ابْنُ مَرْجانَةَ وَ تَشَأَّمَ بِهِ آلُ مُحمَّدٍ ( ص ) فَمَنْ صامَهُما أَوْ تَبَرَّكَ بِهِما ، لَقَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَمْسُوخُ الْقَلْبِ وَ كانَ مَحْشَرُهُ مَعَ الَّذينَ سَنُّوا صَوْمَهُما وَ التَّبَرُّكَ بِهِما » . « 3 » امام صادق ( ع ) فرمود : « مَنْ صامَهُ كانَ حَظُّهُ مِنْ صِيامِ ذلِك الْيَوْمِ حَظُّ ابْنِ مَرْجانَةَ وَ آلِ زِيادٍ » قالَ الرَّاوى : قُلْتُ : وَ ما كانَ حَظُّهُمْ مِنْ ذلِك الْيَوْمِ ؟ قالَ : « النَّارُ ، أَعاذَنَا اللَّهُ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ عَمَلٍ يُقَرِّبُ مِنَ النَّارِ » . « 4 »

--> ( 1 ) . جامع أحاديث الشيعه ، ج 9 ، ص 447 به نقل از كافى . ( 2 ) . همان ، به نقل از كافى و تهذيب و استبصار . ( 3 ) . همان ، ص 477 و 478 به نقل از كافى و تهذيب . ( 4 ) . همان ، ص 478 .