اللَّهُمَّ انّى احِبُّهُما فَاحِبَّهُما وَ ابْغِضْ مَنْ يُبْغِضُهُما . « 1 » يعنى خدايا من حسن و حسين را دوست مىدارم پس دوست بدار آنها را ، و دشمن بدار هر كس آنها را دشمن مىدارد . صبان از ابى هريره روايت كرده كه گفت : « رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ يَمتَصُّ لِعابَ الْحُسَيْنِ كَما يَمْتَصُّ الرَّجُلُ الَّتمْرَةَ » . « 2 » يعنى ديدم رسول خدا ( ص ) آب دهن حسين را مىمكيد همان‌گونه كه مرد خرما را مىمكد . محب‌ّالدّين طبرى از ابن بنت منيع حديث كرده از يزيد بن ابى زياد [ كه ] گفت : پيغمبر از خانه عايشه بيرون آمد . پس بر خانه فاطمه ( س ) عبور فرمود . صداى گريه حسين را شنيد . فرمود : آيا نمىدانى گريهء او مرا اذيت مىكند ؟ « الَمْ تَعْلَمى انَّ بُكاءَهُ يُؤذينى » . « 3 » از اين گونه احاديث بسيار است كه براى نمونه آنچه نقل شد كفايت مىكند ، و از اخبار ديگر كه در فصل‌هاى بعد مىآوريم نيز محبت و شدت علاقه ، و جوشش عاطفه پيغمبر نسبت به حسين ( ع ) معلوم مىشود . 3 - حسين ريحانهء پيغمبر ( ص ) گروه بسيارى از محدثين نامدار اهل سنت از على ( ع ) ، و ابن عمر ، و ابى هريره ، و سعيد بن راشد ، و ابى بكره روايت كرده‌اند كه پيغمبر ( ص ) فرمود : حسن و حسين دو ريحانهء من از دنيا هستند ، و از اختلاف الفاظ حديث معلوم مىشود كه آن حضرت مكرر اين مضمون را به الفاظ مختلفه فرموده‌اند ؛ زيرا لفظ حديث در بعض روايات « انَّ الْحَسَنَ وَ الْحُسَينَ هُما رَيْحانَتاىَ مِنَ الدُّنْيا » است ، و در بعضى ديگر « الْوَلَدُ رَيْحانَةٌ وَ رَيْحانَتىّ الحَسَنُ وَ الحُسَينُ » است ، و در حديث ديگر فرمود « انَّ ابْنىَّ هذَيْنِ رَيْحانَتاىَ مِنَ الدُّنيا » يعنى اين دو پسر من ، دو ريحانه من از دنيا هستند و « هُما رَيْحانَتاىَ مِنَ الدُّنيا » و به الفاظ ديگر نيز حديث شده است . « 4 »

--> ( 1 ) . كنوز الحقايق ، ج 1 ، ص 44 . ( 2 ) . اسعاف الراغبين ، ص 182 . ( 3 ) . ذخائر العقبى ، ص 143 ؛ نور الابصار ، ص 114 . ( 4 ) . بخارى ، ج 2 ، ص 188 ؛ ترمذى ، ج 13 ، ص 193 ؛ اسد الغابه ، ج 2 ، ص 19 ؛ الاصابه ، ج 1 ، ص 332 و 1724 ؛ مصابيح السنة ، ج 2 ، ص 279 - 280 ؛ كنوز الحقايق ، ج 1 ؛ ص 63 و 67 و ج 2 ، ص 151 ؛ خصائص نسائى ، ص 54 ؛ كنز العمال ، ج 12 ، ص 220 ، و ج 6 ، ح 3874 و ص 221 ، ؛ نظم درر السمطين ، ص 212 ؛ مطالب السؤل ، ص 56 .