كه به هر يك از آنان يكى از فرزندانش را بسپارد وبدين گونه بارى از دوش او برداشته شود . ابوطالب درپاسخ آنان گفت : « عقيل را براى خودم بگذاريد ، وهريك از بقيه را كه خواستيد ببريد » . پيامبر صلى اللّه عليه وآله على عليه السّلام رابرگزيد ، وعباس طالب را انتخاب كرد ، و حمزه پذيراى جعفر گرديد . « 1 » اين گزينش موفقيت آميز ، آثار عميق تربيتى از تربيت كنندگان در تربيت يافتگان به جاگذاشت جعفر ، آئينه تمام نماى حمزه بود ، همانگونه كه على عليه السّلام تجلّى گاه رسول خداصلى اللّه عليه وآله بود . آرى جعفر وارث غيرت ، شهامت ، سلحشورى ، سازش ناپذيرى و شجاعت حضرت حمزه بود . دربيشتر مواردى كه نام حمزه برزبان پيامبر صلى اللّه عليه السّلام وامامان معصوم عليهم السّلام آمده از جعفر نيز ياد شده است . ان شاءاللّه درطى فصول آيندهء اين كتاب مطالب بيشترى دراثبات همگونى عميق ميان اين دوستاره فروزان صدر اسلام خواهيم ديد .

--> ( 1 ) . مقاتل‌الطالبيين ، ابوالفرج اصفهانى ، ص 26 .