و در جاى ديگر فرمود : پيشوا و رهبر به قلبى انديشمند ، زبانى گويا ، و دلى كه بر اقامه حق استوار باشد نيازمند است . « 1 » 2 . معرفت حكومتِ اسلامى ، حكومتى است كه حكيمانه اداره مىشود و شرط تحقّق چنين زمامدارى ، معرفت و بصيرت و حكمت است كه در غير اين صورت در حكومت ، جهالت و ضلالت پيدا مىشود . على ( ع ) در اين باره فرمود : ايُّهَا النَّاسُ ، انَّ احَقَّ النَّاسِ بِهذَا الْامْرِ اقْواهُمْ عَلَيْه وَ اعْلَمُهُم بِامْرِ اللَّهِ فيهِ . « 2 » اى مردم ! سزاوارترين مردمان به خلافت ، قوىترينِ آنان بدان و داناترينشان به فرامين خداوند است . انَّ اوْلَى النَّاسِ بالانْبِياءِ اعْلَمُهُمْ بما جاؤُوا بِهِ . « 3 » همانا نزديك‌ترين مردمان به پيامبران ، داناترين آنان است بدانچه آورده‌اند . انسان فاقد معرفت و حكمت ، پيوسته در عمل افراط و تفريط مىكند : « لا تَرَى الجاهِلُ الّا مُفْرِطاً او مُفَرِّطاً » « 4 » و چنين انسانى مديريتى نامتعادل عرضه مىدارد و همهء امور را دستخوش آشفتگى و تزلزل مىنمايد . 3 . عدالت لزوم اتصاف به عدالت براى قبول مسئوليت در حكومت دينى از شروط بنيادى است كه با خلل در آن ، شروط ديگر نيز كارايى نخواهد داشت . هيچ چيز مانند بى عدالتى براى زمامدار ، مضر و تباهىآور نيست . تحقق عدالت اجتماعى كه از مهم‌ّترين اهداف حكومت

--> ( 1 ) - شرح غررالحكم ، ج 6 ، ص 472 . ( 2 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 173 . ( 3 ) - همان ، حكمت 96 . ( 4 ) - همان ، حكمت 70 .