امام حسين ( ع ) در لحظات آخر عمر مسلم بن عوسجه به بالين او رسيد و از خدا براى او طلب رحمت و مغفرت كرد و با قرائت آيهء « فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ » « 1 » او را از مؤمنينى شمرد كه به عهد و پيمان خويش وفا كردند . شركت شخصيّتى چون مسلم بن عوسجه با آن سابقه درخشان در سپاه امام ( ع ) اهميّت وافر داشت . درود و رضوان الهى بر او و بر مولايش ابا عبدالله الحسين ( ع ) باد . قيس بن مسهّر « قيس » از محبّين اهل بيت ( ع ) بود . او مردى شجاع ، با تدبير و فعّال بود و در بين مسلمانان جايگاه خاصّى داشت ؛ لذا به عنوان نماينده مردم كوفه به محضر امام حسين ( ع ) در مكّه رسيد . « 2 » او هنگام بازگشت از مكّه ، توسّط مأموران ابن زياد دستگير شد . امّا نامه‌اى كه به همراه داشت معدوم كرد ، تا شيعيان ديگر آسيب نبينند . ابن زياد از او خواست بر منبر رود و حسين ( ع ) را دشنام دهد . امّا او بر منبر رفت و فضايل حضرت ( ع ) را بيان نمود و عبيدالله و پدرش را لعنت كرد ! ابن زياد نيز دستور داد او را از بالاى قصر پايين انداختند . « 3 » وقتى خبر شهادت قيس به امام حسين ( ع ) رسيد ، حضرت گريه كرد و فرمود : خداوندا براى ما و شيعيان ما جايگاهى نيكو قرار بده و از راه مرحمت ، ما و آنان را در يك مكان جمع فرما . « 4 » شهادت اين بزرگوار به آن طرز فجيع ، علاوه بر اينكه خباثت يزيديان را نمايان مىكرد . گواه حقانيّت نهضت حسينى نيز بود . شهادت او دل‌هاى بسيارى را متأثّر كرد زيرا قيس ، نماينده مردم كوفه و سفير آنان و حامل پيام سالار شهيدان ( ع ) براى آنان بود .

--> ( 1 ) - احزاب ( 33 ) ، آيه 23 . ( 2 ) - ابصار العين فى انصار الحسين ( ع ) ، ص 65 . ( 3 ) - طبرى ، ج 4 ، ص 306 . واللهوف ، ص 62 . ( 4 ) - اللهوف ، ص 62 .