« ابن عساكر » مىنويسد : سائلى كوچه‌هاى مدينه را مىگشت تا به در خانه حسين بن على ( ع ) رسيد . در زد و اين اشعار را خواند : لَمْ يَخُبْ الْيَومُ مَن رَجاك و مَنْ * حَرَّكَ مِنْ خَلفِ بابِكَ الحَلقة وَ انْتَ جُودٌ وَ انْتَ مَعْدَنه * ابُوكَ مَنْ كانَ قاتَلَ الْفَسقة « 1 » حسين ( ع ) مشغول نماز بود ، نمازش را كوتاه كرد و متوجّه اعرابى شد و نشانه‌هاى فقر و بيچارگى را در او مشاهده كرد . برگشت به اندرون و قنبر را صدا زد و فرمود : چقدر از مخارج ما نزد تو باقى مانده است ؟ قنبر گفت : دويست درهم كه بنا بود بين اهل بيت شما تقسيم كنم امام ( ع ) فرمود : آنها را بياور ، كسى بر ما وارد شده است كه به آن پول اولى و شايسته‌تر است آنگاه همهء دويست درهم را به اعرابى بخشيد و به او فرمود : از اينكه كم است عذر مىخواهم ! اعرابى در حالى كه از فضل امام حسين ( ع ) بهره‌مند شده بود ، ضمن اشعارى بزرگى و عظمت خاندان پيامبر ( ص ) را ستايش كرد . « 2 » و آنگاه كه « اسامة بن زيد » در بستر بيمارى بود ، امام حسين ( ع ) او را عيادت كرد . او با ديدن حضرت ( ع ) گريه كرد . امام ( ع ) از علّت گريه وى پرسيد . عرض كرد شصت هزار درهم مديونم ، مىترسم مرگم فرا رسد و ذمّه‌ام مشغول بماند . امام ( ع ) فرمود : من همه آن را قبل از مرگ شما ادا مىكنم و برحسب وعده پرداخت نمود . « 3 » « خوارزمى » نيز حكايتى نقل مىكند كه به خوبى سخاوت و بزرگوارى امام حسين ( ع ) را نشان مىدهد . او مىنويسد : عربى نزد حسين بن على ( ع ) آمد و عرض كرد : اى پسر پيامبر ! يك ديه كامله را ضمانت كرده‌ام

--> ( 1 ) - در مناقب آل ابىطالب ، ج 4 ، ص 65 . اين شعر به نحو ديگرى ذكر شده است . ترجمه : محروم برنمىگردد كسى كه امروز به اميد تو آمده و كوبه درِ ترا به صدا درآورده است . و حال آنكه تو مجسّمه جود و بخشش هستى و پدر تو قاتل فاسقان بود . ( 2 ) - ترجمة الامام الحسين ( ع ) ، ابن عساكر ، ص 229 - 230 . ( 3 ) - سفينة البحار ، شيخ عباس قمى ، ج 1 ، ص 609 ؛ ائمتنا ، ج 1 ، ص 195 .