اساساً حسن و حسين ( ع ) به‌عنوان فرزندان رسول خدا ( ص ) تلقّى مىشدند . چنان كه در جريان « مباهله » خداى سبحان از آنان با عنوان فرزندان پيامبر ( ص ) ياد كرد : فَمَنْ حاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوا نَدْعُ ابْنائَنا وَ ابْنائَكُمْ وَ نِسائَنا ونِسائَكُمْ وَ انْفُسَنا وَ انْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ « 1 » هرگاه بعد از علم و دانشى كه ( دربارهء مسيح ) به تو رسيده ، ( باز ) كسانى با تو به محاجّه و ستيزبرخيزند ، به آنها بگو : « بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم ، شما هم فرزندان خود را ؛ ما زنان خويش را دعوت كنيم ، شما هم زنان خود را ؛ ما از نفوس خود دعوت كنيم ، شما هم از نفوس خود ، آنگاه مباهله كنيم ؛ و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم . » مؤلف « الاغانى » مىنويسد : وقتى مسيحيان ديدند پيامبر ( ص ) عزيزترين كسان خود ( يعنى فاطمه ، على و حسنين ( ع ) ) را جهت مباهله آورده است حاضر به مباهله نشدند . پيامبر ( ص ) فرمود : اگر نفرين مىكردم احدى از مسيحيان در روى زمين باقى نمىماند . « 2 » و على ( ع ) فرمود : فَانَّنى انْفَسُ بِهذَينِ ( يَعْنى الْحَسَنِ وَالْحُسَيْن ( ع ) ) عَلَى الْمَوْتِ لِئَلَّا يَنْقَطِعَ بِهِما نَسْلُ رَسُول‌ِاللَّهِ ( ص ) « 3 » من در مرگ اين دو بخل مىورزم ، ( از جان آنان محافظت مىكنم ) تا نكند با مرگ آنان نسل رسول خدا ( ص ) قطع گردد ! امام حسين ( ع ) نيز در وداع جانسوز خود با مدينه و پيامبر ( ص ) روى اين مطلب عنايت داشت ، فرمود :

--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) ، آيه 61 . ( 2 ) - الاغانى ، ج 12 ، ص 267 . ( 3 ) - نهج‌البلاغه ، خطبه 207 .