و به « فرزدق » فرمود : اين قوم ( بنى اميّه ) اطاعت شيطان را برگزيده و بندگى خدا را ترك گفته‌اند ؛ در زمين فساد به پا كرده و . . . ، و انَا اوْلى مَنْ قامَ بِنُصْرَةِ دين‌ِاللَّهِ وَ اعْزازِ شَرْعِهِ . . . ؛ من شايسته‌ترين فرد هستم كه براى يارى دين خدا و بزرگداشت شريعتش به پا خاسته‌ام . « 1 » نتيجه آن كه امام حسين ( ع ) از نظر معنوى و دينى موقعيّت ممتازى ، در جهان اسلام دارا است . اين شخصيت دينى و مذهبى براى امام ( ع ) مسؤوليت‌ساز بود . امام حسين ( ع ) خود را در برابر انحرافات فرهنگى ، سياسى و اجتماعى كه جهان اسلام گرفتار آن بود مسؤول مىدانست و از آنجا كه بخشى از جامعه اسلامى او را به عنوان يك شخصيت معنوى و مذهبى پذيرفته بود ، قيام و نهضت او برآيند و آثار اجتماعى فوق‌العاده‌اى را دربرداشت . به عبارت ديگر اعتراض حسين بن على ( ع ) به عنوان شخصيتى كه محبوب پيامبر ( ص ) بوده است و امام معصوم و حجّت خدا است ، غير از اعتراض يك فرد معمولى بود . بنابراين ، اينكه امام حسين ( ع ) داراى شخصيّت دينى و مذهبى است در پيدايش نهضت خونين عاشورا تأثير فراوان داشته است . اين موقعيت ممتاز مذهبى امام ( ع ) از سه منشأ و منبع اصلى نشأت يافته بود كه عبارتند از : 1 - منتسب بودن امام حسين ( ع ) به خاندان بزرگ قريش 2 - جايگاه معنوى و امامت امام حسين ( ع ) 3 - فضايل و كمالات فراوان شخصى امام حسين ( ع ) به نحوى كه مسلمانان اسلام را در وجود آن حضرت ( ع ) متجلّى مىديدند . در مورد عامل نخست در بخش اوّل مطالبى ذكر گرديد . و در بخش‌هاى آينده ، در مورد عوامل ديگر سخن خواهيم گفت . امامت اباعبدالله الحسين ( ع ) حسين بن على ( ع ) بعد از شهادت برادرش امام حسن ( ع ) تنها شخصيت الهى محسوب

--> ( 1 ) - موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ، ص 336 .