همچنين مىنويسد : براى عبدالمطلب بين قريش عظمت و بزرگى خاصّى بود . او زمزم را ( چاه اسماعيل بن ابراهيم ( ع ) ) را بار ديگر حفر نموده . « 1 » پدر پيامبر اكرم ( ص ) « عبدالله بن عبدالمطلب » در جوانى دار فانى را وداع نمود ، از اين جهت منابع در بيان خدمات او ساكت هستند . امّا فرزند بزرگوارش حضرت محمّد ( ص ) حتى قبل از بعثت از چنان عظمتى برخوردار بود كه دوست و دشمن به بزرگى و شخصيت برجسته او معترف بودند . به‌عنوان مثال در جريان نصب حجرالاسود وقتى قريش كارشان به نزاع كشيده شد ، زمام امر را به دست آن حضرت ( ص ) كه معروف به « محمّد امين » بود سپردند . ايشان نيز با درايت ، سنگ را در عباى خويش قرار داد و از سران قبايل خواست تا او را در حمل سنگ تا كنار كعبه يارى دهند به نحوى كه همه در آن سهيم باشند و سرانجام سنگ را در جاى خودش نصب نمود و اختلاف را فيصله داد . « 2 » ابوطالب بن عبدالمطلب « ابوطالب » ، عموى پيامبر اكرم ( ص ) ، پس از پدرش « عبدالمطلب » در بين قريش جايگاه خاصى داشت و « شيخ الابطح » لقب گرفته بود . او كسى بود كه كفايت و سرپرستى حضرت محمد ( ص ) را بعد از رحلت پدر و مادرش عهده‌دار گرديد . « 3 » و پس از بعثت بيشترين حمايت و يارى را از او به عمل آورد ، و در جريان محاصره اقتصادى مشركان نه تنها خودش همراه مسلمانان رنج گرسنگى را تحمّل نمود ، بلكه تمام اموال خود را در اين راه فدا كرد . او كسى بود كه فرزندانش على ( ع ) و جعفر را فدايى پيامبر ( ص ) مىدانست و با تحمّل رنج غربت فرزندش جعفر ، او را همراه مسلمانان به حبشه فرستاد .

--> ( 1 ) - همان ، ص 454 . ( 2 ) - همان ، ص 476 . ( 3 ) - السيرة النبويّة ، ج 1 ، ص 179 .