« ابو سوار عدوى » مىگويد : « سمرة » چهل و هفت نفر از بستگان مرا كه همه حافظ قرآن بودند در يك روز به قتل رساند . « 1 » وى از تحريك كنندگان مردم به جنگ با امام حسن ( ع ) بود . « 2 » عمرو بن سعيد بن عاص : معاويه ، « عمرو بن سعيد » را كه مردى متكبّر و فاسد بود ، والى مكّه نمود . او همان‌جبّارى است كه ، از طرف يزيد مأموريت يافت در موسم حجّ حسين بن على ( ع ) را به شهادت برساند . « 3 » و او كسى بود كه روى منبر پيامبر اكرم ( ص ) خون از دماغش جارى شد . و پيش‌گويى حضرت ( ص ) تحقيق يافت كه فرموده بود : يكى از جبابره بنى اميّه روى منبر من خون از دماغش جارى خواهد شد و روى منبر خواهد ريخت . « 4 » زياد بن ابيه « زياد بن ابيه » از كارگزاران على ( ع ) در منطقه فارس بود . تذكّر و هشدار امام على ( ع ) به وى ( در نامه 20 و 44 ) اجمالًا نشان مىدهد كه وى زمينه لغزش داشته است . پس از شهادت على ( ع ) ، معاويه وى را به پدرش ابوسفيان ملحق كرد . او ادّعا نمود ابوسفيان در زمان جاهليت با « سميّه » زن عبيد و مادر « زياد » زنا كرده و او به وجود آمده است . « 5 » « زياد » بعد از شهادت على ( ع ) به معاويه پيوست و خبث باطنى خودش را آشكار كرد . « 6 » معاويه او را حاكم « كوفه » قرار داد و بعدها فرمانروايى « بصره » را نيز به وى محوّل كرد . زياد كه روزى در صف ياران على ( ع ) بود و بسيارى از آنها را به خوبى مىشناخت ،

--> ( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 242 . ( 2 ) - شرح نهج‌البلاغه ، همان ، ج 4 ، ص 78 . ( 3 ) - بحارالانوار ، ج 45 ، ص 98 . ( 4 ) - النصايح الكافيه ، ص 102 . ( 5 ) - الغدير ، ج 10 ، ص 218 . ( 6 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 129 .