باورها و التزام به سنن شناخته شده است . و تفكّر چيزى جز ترتيب مقدّمات بديهيّه بر اساس رفع شكوك و ازالهء ابهامات و سدّ محتملات مقابل و اخلاص انديشه از حشو و زوائد جوهر معانى عقلانى و مبانى دينى نيست . استخدام حضرت ابراهيم قياسات فلسفى را ، پس از تابش نور عرفان در دلش بود ( ت ) حضرت ابراهيم عليه‌السّلام با همين شكوك و ترديدها پى به راز عالم هستى و سرچشمه بحر وجود و انحصار حقيقت توحيد در ذات لايزال حضرت حقّ برد و نفس او از توجّه و اعتقاد به خداى توهّمى و بتهاى مورد پرستش و پذيرفته شدهء انام و خلق نادان و منغمر در شهوات و شعارها و تبليغات شيطانى به سمت و سوى مبدأ هستى و سرچشمه زلال عوالم وجود گرايش نمود . [ 1 ]

--> 1 - سوره الأنعام ( 6 ) آيات 75 إلى 78 : ( وَ كَذلِكَ نُرى إِبْراهيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنينَ * فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّى فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ الْآفِلينَ * فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبِّى فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنى رَبِّى لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ * فَلَمَّا رَأَى