هدايت الهى شامل حالم گرديد ، و بنور ايمان و تأييد خداى منّان دريافتم كه طريق ادلّه و قياسات آنها ناتمام و مسير و مكتب آنان غير مستقيم و منحرف است . پس زمام امر خود را به خداى سبحان سپردم و به رسول بزرگوار و گرامى او كه براى وعده و وعيد و پند و انذار و بيم فرستاده شده است . پس به آنچه از پيامبرش به ما رسيد ايمان آورديم و او را تصديق نموديم ؛ و در مقام توجيه و تأويل دستورات و اعتقادات او بر نيامديم و به عقل ناقص خود در اين جهت مجال نظر و رأى نداديم ، و مسلك و مكتب اهل جدل را در تغيير و توجيه كلمات او به كار نبستيم ؛ بلكه همّت خود را در اقتداى به دستورات عرش‌بنيان و هدايت‌گر او قرار داديم ، و از آنچه بيم و انذار فرمود دست برداشتيم ، و در اين مقام به كلام خداى متعال در قرآن كريم مدد جستيم كه فرمود : ( آنچه را كه پيامبر به شما بگويد عمل نمائيد و از آنچه نهى كند بپرهيزيد ) . تا اينكه لطف و توفيق الهى ما را دريافت ، و بر قلب و ضمير ما درهاى معرفت و علوم را گشود ، پس به بركت متابعت از او و رسولش به فلاح و رستگارى رسيد و به سعادت ابدى نايل آمد . » حصول مراتب بلند عرفانى بر اثر تهذيب نفس و تجرّد روح و تربيت سلوكى اين مراتب و حتّى بالاتر از آن كه براى مرحوم صدر المتألّهين و ساير عرفاى الهى حاصل گشته است ، بر اثر تهذيب نفس و تجرّد روح و تربيت سلوكى و رياضت‌هاى شرعى و مداومت بر اذكار و اوراد و دورى از دنيا و عالم نفس و خيال و كثرت و انعزال از مردم عوام و