در آيهء شريفه مىفرمايد : ( وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِى الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرين ) [ 1 ] درحاليكه در بسيارى از آيات ، جميع شرايع گذشته و انبياء الهى را خداى متعال به خود منتسب نموده ، مهر و امضاى صحّت و اتقان را بر پروندهء ايشان ثبت نموده است . تحليلى مقبول از مسألهء وحدت أديان در آيهء ديگر خطاب به رسول خدا مىفرمايد : ( وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذى جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِىٍّ وَ لا نَصير ) [ 2 ] در اين آيهء شريفه صريحاً خداى متعال بندگانش را از گرايش به اديان ماضيهء الهيّه و متابعت از كيش و آئين گذشتگان برحذر داشته ، و با عبارت بسيار شديد اللّحنِ خروج از دائرهء ولايت و نصرت پروردگار ، بر خطير بودن مطلب هشدار مىدهد . مسألهء وحدت اديان تا آنجا كه به جنبهء ارتباط و تعلّق آنان به عالم غيب مربوط مىشود مورد قبول و امضاء مىباشد ؛ چنانچه در آيات شريفه به اين معنا تصريح شده است . و امّا اگر مقصود نفوذ و الزام و حجّيت و حقّانيّت و جنبهء مقرّبيّت و ايصال به مراتب كمال انسان است ، قطعاً مردود و باطل خواهد بود .

--> [ 1 ] - سوره آل عمران ( 3 ) آيه 85 . [ 2 ] - سوره البقرة ( 2 ) آيه 120 .