انظار از مسجد الحرام مهم‌تر و بالاتر بوده ، بايد اذعان كرد اقلّاً در رديف آن محسوب مىگرديد . و اگر مقصود از آيه صرفاً بيان حكم نجاست ذاتى مشركان مىبود ، چرا از ذكر مسجد مدينه با آن شرافت و مجد و عظمت مىبايست غفلت شود ؟ ! درحاليكه از نقطه نظر حكم و ترتّب آثار هيچ فرقى بين اين دو مسجد وجود ندارد ! و بر فرض اينكه قائل به حرمت بيشتر و لحاظ بيشتر در مسجد الحرام شويم باز اين مسأله هيچ دخلى در ترتّب حكم بر نجاست و يا عدم نجاست مشركين ندارد ؛ زيرا نجس ، نجس است خواه در مسجد الحرام باشد يا در جاى ديگر ؛ و اگر مشركين نجس نيستند در همه جا طاهر و ورود آنان بلامانع است . بنابراين منع از مسجدالحرام صرفاً به جهت مسائل سياسى و اجتماعى آن باز مىگردد ؛ و ما هم از رسول خدا صلّى الله عليه و آله روايتى كه دالّ بر ممنوعيّت دخول مشركان و كفّار به مساجد مسلمين باشد و حرمت آن را اثبات نمايد نداريم ؛ بلكه همانطور كه ذكر شد خلاف آن روايت شده است و تمسّك به ممنوعيّت صرفاً به لحاظ همين آيه شريفه است . و امّا مطلب دوّم اينكه : در آيه شريفه مىفرمايد : مشركون نجس‌اند پس بايد از دخول در مسجد الحرام بعد از امسال اجتناب كنند ، و مقصود از سال در اين آيه سالى است كه أميرالمؤمنين على عليه السّلام آيات برائت را در مكّه قرائت فرمود ، و آن سنهء نهم از هجرت است . و منظور از دخول مسجد الحرام دخول براى حجّ است ، چنانچه مشركين عرياناً در موسم حجّ به انجام عبادات