قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِى رَبّى لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّآلّينَ * فَلَمَّا رَءَا الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هذَا رَبّى هذَآ أَكْبَرُ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ يقَوْمِ إِنّى بَرِىءٌ مّمَّا تُشْرِكُونَ * إِنّى وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذِى فَطَرَ السَّموَ تِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفًا وَ مَآ أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ » .

--> [ 1 ] آيات دالّهء بر خروج اهل كتاب از دائرهء شرك همينطور در آيه 105 از سوره بقره خداى متعال در عين اينكه بت‌پرستان را مشرك ناميده است و ليكن اهل كتاب را با عنوان كفر از آنها متمايز و جدا ساخته است : « مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتبِ وَ لَاالْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مّنْ خَيْرٍ مّن رَّبّكُمْ وَ اللَهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَآءُ وَ اللَهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ » . و گرچه در بسيارى از آيات با لفظ مضارع و يا ماضى اهل كتاب را مشمول اين عنوان نموده است ، امّا با لفظ مشرك كه اسم فاعل و دالّ بر ثبوت و تحقّق مصدر در نفس فاعل مىباشد ذكرى به ميان نيامده است . و كذلك در آيه اوّل از سورهء بيّنه مىفرمايد : « لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتبِ وَ الْمُشْرِكِينَ مُنفَكّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيّنَةُ » . و در آيه ششم نيز همين معنى تكرار مىشود : « إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتبِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ [ 1 ] - سوره الأنعام ( 6 ) آيات 75 إلى 79 .