بسم الله الرّحمن الرّحيم همانطور كه قبلًا گذشت ، از نقطه نظر فقهى تنها دليلى كه ممكن است از آيات قرآن كريم بر نجاست مشركين دلالت كند آيه شريفه : « يأَ يُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَايَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هذَا »

--> [ 1 ] مىباشد . لذا در اينجا مىبايست ابتداءً به تبيين عنوان شرك و مشرك پرداخته ، سپس ميزان دلالت آيه را بر مفاد و مقصود مورد ارزيابى قرار دهيم . بايد در اينجا توجّه كرد كه در آيه فقط خصوص مسجد الحرام ذكر شده است نه مساجد ديگر ؛ پس اگر منظور عدم دخول مشركين در همه مساجد باشد لاأقل مىبايست تلميحى نسبت به اين مطلب بوده باشد ؛ و عدم قول به فصل در اينجا نمىتواند تأثيرى داشته باشد ، زيرا در زمان نزول آيه مساجد مختلفى در مدينه و اطراف [ 1 ] - سوره التّوبة ( 9 ) صدر آيهء 28 .