صُوَرَنَا ، صَيَّرَنَا عَمُودَ نُورٍ ثُمَّ قَذَفَنَا فِى صُلْبِ آدَمَ ، ثُمَّ أَخْرَجَنَا إلَى أَصْلَابِ الْآبَاءِ وَ أَرْحَامِ الْأُمَّهَاتِ وَ لَايُصِيبُنَا نِجْسُ الشِّرْكِ وَ لَا سِفَاحُ الْكُفْرِ . . .

--> [ 1 ] « خداى متعال قبل از خلقت دنيا به هفت هزار سال من و على و فاطمه و حسن و حسين را خلق فرمود . پرسيدم از آن حضرت : پس شما كجا بوديد اى رسول خدا ؟ حضرت پاسخ داد : ما در عرش پروردگار تسبيح و حمد و تقديس و تمجيد او را مىنموديم . عرض كردم : بر چه مثال و تعيّنى وجود شما قرار داشت ؟ حضرت فرمود : ما اشباح نور بوديم ، تا اينكه خداى متعال اراده فرمود خلقت عنصرى و مادّى ما را پديد آورد ، آنگاه ما را همچون عمودى از نور بگردانيد و در صلب آدم قرار داد ، و همينطور از صلبى به صلب ديگر منتقل شديم درحاليكه هيچگونه نجاست شرك و پليدى كفر دامان ما را نيالود . . . » [ 2 ] اين روايت تصريح دارد بر اينكه مقصود از نجاست شرك قذارت باطنى شرك و كدورت معنوى آن است ، زيرا وجود خمسهء [ 1 ] - علل الشّرايع ، باب 156 ، حديث 11 ، ج 1 ، ص 208 ؛ در مصادر و كتب ديگرى نيز عين اين مطالب نقل شده است از جمله : دلائل الإمامة ، ص 59 و مدينة المعاجز ، ج 3 ، ص 229 و بحار الأنوار ، جلدهاى 15 ، ص 7 ؛ و ج 35 ، ص 34 . [ 2 ] - در دلائل الإمامة ، ص 59 ، معرفة ولادة أبى محمّد الحسنِ بن علىّ عليهما السّلام نظير اين روايت نقل شده است .