بَيْنَهُ وَ بَيْنَهُنَّ قَرَابَةٌ ؟ قَالَ : يَغْتَسِلُ النَّصَارَى ثُمَّ يَغْسِلُونَهُ ، فَقَدِ اضْطَرَّ .

--> [ 1 ] و همينطور در ذيل آن وارد است : وَ عَنِ الْمَرْأَةِ الْمُسْلِمَةِ تَمُوتُ وَ لَيْسَ مَعَهَا امْرَأَةٌ مُسْلِمَةٌ وَ لَارَجُلٌ مُسْلِمٌ مِنْ ذَوِى قَرَابَتِهَا وَ مَعَهَا نَصْرَانِيَّةٌ وَ رِجَالٌ مُسْلِمُونَ [ وَ لَيْسَ بَيْنَهَا وَ بَيْنَهُمْ قَرَابَةٌ ] ؟ [ 2 ] قَالَ تَغْتَسِلُ النَّصْرَانِيَّةُ ثُمَّ تَغْسِلُهَا . اين روايات كه بعضى از رواياتِ در اين باب مىباشد در دلالت بر طهارت ذاتى اهل كتاب تصريح دارند ؛ زيرا اگر آنها داراى نجاست ذاتى بودند چگونه امام عليه السّلام حكم به جواز تغسيل مىداد ؟ و اينكه بعضى گفته‌اند : در صورت اضطرار ، چنانچه در خود روايات مذكور است رفع اشتراط طهارت ماء مىشود ، و يا اينكه ممكن است مورد محمول بر صورت وجود ماء كُرّ باشد در نهايت سستى و عدم متانت است . زيرا در صورت دَوَران امر بين تنجيس بدن ميّت و مسِّ غيرمَحْرم قطعاً صورت ثانى اولى خواهد بود . و ثانياً چنانچه در خود روايات مذكور است اگر اهل كتاب داراى نجاست ذاتى بوده باشند آنوقت چگونه امام عليه السّلام حكم به اغتسال اهل كتاب قبل از تغسيل ميّت مسلم را مىنمايد ، درحاليكه اغتسال متوقّف بر قذارت [ 1 ] - همان مصدر ، حديث 1 ، ص 515 . [ 2 ] - عبارت بين قلّاب مطابق با نسخهء « كافى » است ، همانگونه كه در تعليقه « وسائل » مذكور است : فى « الكافى » زيادة [ ليس بينها و بَيْنَهُنَّ قرابة ] ، ( هامش المخطوطة ) .