مفرق و مؤلف آنها چنان كه قرآن كريم فرمود از هر چيزى جفتى آفريديم تا متذكر شويد ما بين قبل و بعد جدائى انداخت تا آنكه دانسته شود براى او قبل و بعدى وجود ندارد بلكه خود خالق قبل و بعد و زمان است طبايع اشياء خود گواه است بر اينكه جاعل طبيعت خود طبيعتى ندارد تعين وقت نمودنش آگاه‌كننده است كه براى او وقتى نيست بين اشياء فاصله و جدائى انداخت تا بدانند بين او و خلقش حجاب و پرده نيست ذات قدوسش پرورش دهنده بود هنگامى كه خلقى و پرورش داده‌شدهء نبود و إله بود هنگامى كه مألوهى نبود و عالم بود هنگامى كه معلومى نبود و شنوا بود هنگامى كه صدائى نبود پس از اين بيان حضرتش اشعارى سرود و سپس ذعلب را از شنيدن كلمات معجزآساى آن حضرت حالت غشوهء عارض گرديد چون به خود آمد اقرار كرد كه مثل چنين كلمات نشنيده و متعهد شد كه ديگر از اين قبيل سؤال نكند .