بزبانهاى گويا و فصيح كسى كه داخل در اشياء نبوده تا گفته شود از آنها است و خارج نباشد از اشياء تا گفته شود از آنها جداست و بيرون نباشد از آنها تا گفته شود كجا است به نحو چسبيده‌گى به آنها نزديك نيست و به نحو جدائى از آنها دور نيست بلكه او در اشياء است بدون چگونگى و از رك گردن بما نزديك‌تر است و از نظر شباهت از هر دورى دور تر است يعنى بهر چه تشبيه شود بىربط است و خدا غير اوست و عقول حيران است از آنكه تواند او را تصور كند يا مثل زند يا تشبيه نمايد و اشياء را از اصلى ازلى نيافريده ( بر خلاف قول فلاسفه كه گويد اشياء پديدار گشته از عقول و هيولاى قديمه‌اند و براى اشياء حدوث ذاتى و قدم زمانى قائلند حضرت بيان ميفرمايد باينكه اشياء نبوده و ذات اقدس إله بقدرت خود از عدم بوجود آورده ) و همچنين از اوائل و عوالمى كه در پيش بوده نيافريده بلكه آنچه را هستى داده متقن آفرينش فرموده و تصوير كرده آنچه را تصوير كرده و چه نيكو صورت داده