ستايش مخصوص خدائى است كه آسمان را بر فراز كرات جهان بنا نهاده و زمين را گسترش بخشيده است و كوهها را وسيلهء استحكام كرهء زمين قرار داده است ، آن خدائى كه از قلب خاك ، آب خارج نموده و گياه رويانيده است ، آن پروردگارى كه بزرگتر است از اينكه در خور توصيف درآيد و جلالتش بيش از اين است كه در تزيين الفاظ سخنوران محدود گردد ، آن خدائى كه بهشت را پاداش پرهيزگاران و آتش سوزنده را كيفر ستمگران قرار داده است ، و وجود مرا كه پيغمبر اويم موجب اندوه سركشان و رحمت با ايمانان ، واقع ساخته بندگان خدا ، شما هم اكنون در خانهء آرزو و دوران محدود روزگار ، آميخته با صحّت و مرض قرار داريد ، . . .