علم الهدى خراسانى
44
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى)
و اگر برادر آنها مصيبتى ببيند و در بلائى گرفتار شود او را يارى نمىكنند ، بسيار بندهء بدى هست آن فردى در ابتداء ، نطفهاى بيش نبوده و آخر الأمر هم به مردارى مبدّل مىگردد و نمىداند در اين بين به او چه مىرسد ، بسيار بندهء بدى است آن بندهاى كه به منظور پرستش خداوند آفريده شده است ولى آلودگيهاى مادّيّت اين جهان او را از آخرت و هدف خلقت غافل ساخته است زندگى جاويد خود را با عشقى كه به مادّهء دنيا مىورزد فائز ميسازد و در فرجام زندگى به نكبت و شومى گرفتار مىشود ، بسيار بندهء بدى است آن بندهء ظالم و خود پسندى كه عظمت آفريدگار را فراموش نموده است بد بندهاى است فردى كه گناه كند و در مقابل مولايش سركشى نمايد و آن مولاى جبّار متعال را فراموش كند ، بسيار شوم است آن فردى كه خواهشهاى نفسانى او را بگمراهى و ذلّت بكشانند و بسيار انسان بدى است آن كسى كه طمعى داشته باشد كه او را بخوى طبيعت و وادار كند .