بدانيد هر كس آنها را ترك كند ، دين و آبروى او محفوظ مىماند و هر كس آنها را انجام دهد مثل كسى است كه در كنار پرتگاهى راه برود و ممكن است كه در پرتگاه واقع شود يا مانند شخصى است كه از كنار مكانى عبور كند كه ورود به آن مكان ممنوع است ، و ممكن است در آن مكان ( ورود ممنوع ) قرار بگيرد و مورد مؤاخذه واقع بشود « 1 » ، بدانيد هر پادشاهى بر حسب قدرتى كه دارد ، ورود در بعضى اماكن را روى مصالح خاصّى ممنوع مىسازد ، و محرّمات و معاصى ، مكانهاى ورود ممنوع پروردگار است ، هر فرد مؤمن نسبت به اجتماع مؤمنين بمنزلهء سر نسبت به بدن است و هر گاه سر به درد آيد تمام بدن متألّم مىشود *

--> ( 1 ) به همين مضمون در جاى ديگر رسول خدا ( ص ) مىفرمايد : « حلال بيّن و حرام بيّن و شبهات بين ذلك و من اجتنب الشّبهات نجا من المحرّمات و من ارتكب الشّبهات وقع في المحرّمات و هلك من حيث لا يعلم » اعمالى را كه مكلّف ميخواهد انجام دهد از سه مقوله خارج نيست : يا حرام آشكارى است و يا حلال واضحى و يا اينكه اين عمل مشتبه بين حلال و حرام است ، اگر شخص از اين مشتبهات اجتناب كرد رستگار است و اگر دورى ننمود ممكن است در حرام واقع شود و هلاك گردد بطورى كه نداند اين بدبختى از كجا است !