روى يكى از آنها نشسته بودند . . . ابو بكر و عمر و عبد الرحمن بن عوف نيز با هم روى يكى ديگر سوار بودند ( 1 / 613 ) . مورد 16 : ابن اسحاق اين خبر را كه امام على با زبير ، سعد وقاص و عده‌اى ديگر ، براى گرفتن خبر سر چاه بدر رفتند و دو نفر را دستگير كردند ، آورده است ( 1 / 616 ) . مورد 17 : رويارويى عبيدة بن حارث ، حمزه و امام على ( ع ) با عتبة بن ربيعه ، شيبة بن ربيعه و وليد بن عتبه و خبر به قتل رسيدن وليد توسط امام على ( ع ) ، از مطالبى است كه ابن اسحاق نقل كرده است ( 1 / 625 ) . مورد 18 : ابن هشام پس از خبر ابن اسحاق دربارهء حضور ملائكه در بدر مىنويسد : برخى از آگاهان و اهل علم به من گفتند كه على بن ابى طالب گفت : « العمائم تيجان العرب و كانت سيماء الملائكة يوم بدر عمائم بيضاء قد ارخوها على ظهورهم الّا جبرئيل فانّه كانت عليه عمامة صفراء » ( 1 / 633 ) . مورد 19 : ابن هشام مىگويد : ابو عبيده و ديگر كسان كه آگاه به مغازى هستند به من گفتند : عمر ، سعيد بن عاص را ديد كه مىگذشت . به وى گفت : گويا از من ناراحتى به دل دارى و گمان مىكنى كه من پدرت را كشته‌ام ! اگر من كشته بودم از تو عذر خواهى نمىكردم . من دايى خود عاص بن هشام را كشتم . اما پدر تو را ، ابن عمّش على بن ابى طالب كشت ( 1 / 636 - 637 ) . مورد 20 : ابن اسحاق ، كه از مورخان مكى است ، روايت كرده : نضر بن حارث كه اسير پيامبر ( ص ) بود ، در راه ، به دستور آن حضرت با شمشير على ( ع ) به قتل رسيد ( 1 / 644 ) . ابن اسحاق از كشته شدن عقبة بن ابى معيط توسط عاصم بن ثابت انصارى ياد كرده ، اما ابن هشام افزوده است : ابن شهاب زهرى و ديگر آگاهان روايت كرده‌اند كه على بن ابى طالب او را كشته است . مورد 21 : ابن اسحاق نوشته است : عمرو بن ابى سفيان در بدر اسير شد ، ليكن وى اشاره به كسى كه او را به اسارت درآورد ، نكرده است . ابن هشام افزوده : كسى كه وى را اسير كرد ، على بن ابى طالب بود ( 1 / 650 ) . مورد 22 : ابن اسحاق در شمارش مسلمانان حاضر در جنگ ، ابتدا از رسول خدا ( ص ) ، سپس از حمزه و پس از آن از على بن ابى طالب و در نهايت از ساير صحابه ياد كرده است ( 1 / 677 ) .