1 . برخى احاديث ( همانند حديث شماره 10987 ) بر اين تصريح كرده‌اند كه در بيمارى ، هيچ پاداشى وجود ندارد ؛ امّا بيمارى ، مايه طهارت شخص از گناهان است . 2 . برخى احاديث ( همانند احاديث شماره 10985 ، 10986 ، 10988 و . . . ) بيان مىكنند كه بيمارى ، گناهان انسان را مىريزد ، با اين تفاوت كه اين دسته احاديث ، نسبت به مسئله اجر و پاداش ، سكوت كرده‌اند . 3 . برخى احاديث ( همانند حديث شماره 11003 ) بيان مىكنند كه بيمارى ، مرتبه انسان را بالا مىبرد . 4 . برخى احاديث ( همانند احاديث شماره 11009 ) به وجود پاداشى بزرگ براى بيمارى تصريح مىكنند و برخى از اين خبر مىدهند كه " پاداش سه شب تبدار بودن ، با عبادتِ هفتاد سال ، برابر است " . « 1 » 5 . در برخى احاديث ( مانند احاديث 11010 11016 ) آمده كه در نامه عمل بيمار ، پاداشى معادل انجام دادن اعمالى كه به سبب بيمارى توفيق انجام دادن آنها را نيافته ، نوشته مىشود . 6 . و در حقيقت ، جمع‌بندى همه احاديث پيش‌گفته ، حديثى از اميرمؤمنان است كه در آن ، امير مؤمنان ، در پاسخ اين پرسش سلمان كه : " آيا اگر بيمار شديم ، بهره‌اى جز پاك شدن از گناهان نيز برايمان هست يا نه ؟ " ، مىفرمايد : به واسطه شكيبايى بر بيمارى ، ناليدن به درگاه خداوند عز و جل و دعا كردن در پيشگاه او ، برايتان پاداشى نيز هست و به همين كارهاست كه براى شما حسنه نوشته مىشود و مرتبت‌هايتان فراتر برده مىشود . امّا درد ، فقط موجب پاك شدن از گناه و يك كفّاره است . « 2 »

--> ( 1 ) الكافى : ج 3 ص 189 ح 9 . ( 2 ) طبّ الأئمّة : ص 15 . نيز ر . ك : دانش‌نامه احاديث پزشكى : ج 1 ص 151 ح 188 .