سخنى درباره حكمت بيمارىها در احاديث اسلامى ، بيمارى به عنوان زندان بدن و يكى از سخت‌ترين بلاها تعريف شده است . از ديگر سو ، همه مردم در طول زندگى خويش ، كم و بيش گرفتار اين زندان مىشوند و طعم تلخِ بلاى بيمارى را مىچشند . از همين‌جاست كه پژوهشگر با پرسش‌هايى از اين دست ، رويارو مىشود : حكمت موجود در قراردادن زندانى به نام " بيمارى " در نظام هستى چيست ؟ آيا بهتر نيست كه خداوند ، انسان را به گونه‌اى بيافريند كه در طول زندگى به بلاى بيمارى گرفتار نشود ؟ اصولًا چرا انسان ، بيمار مىشود ؟ آيا مىتوان كارى كرد كه انسان ، هيچ‌گاه به زندان بيمارى گرفتار نيايد ؟ پاسخ اين پرسش‌ها را با نگاهى به علّت بيمارى انسان ، آغاز مىكنيم : چرا انسان بيمار مىشود ؟ پاسخ دانش پزشكى به اين پرسش ، بيان عوامل مادّى انواع بيمارىهاست ، بدين‌معنا كه علّت يك بيمارى ممكن است وراثت ، يا انتقال ميكروب ، يا تغذيه بد ، يا عوامل ديگر از اين دست باشد . امّا مسئله اصلى اين است : آيا آنچه در جهان طب ، عوامل بيمارى شناخته مىشوند ، علل تامّه‌اند يا آن كه ممكن است عوامل ناشناخته ديگرى نيز در كنار اين عوامل وجود داشته باشند ؟ بىگمان ، عقل انسان نمىتواند احتمال وجود عوامل ناشناخته بيمارى را انكار كند ، هر چند اثبات اين عوامل هم نيازمند دليل است .