10987 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مؤمن در بيمارىاش پاداش داده نمىشود ؛ امّا گناه او فرو پوشانده مىشود . 10988 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ مؤمنى به بيمارىاى جانكاه مبتلا نمىشود ، مگر آن كه گناهش بخشوده مىگردد . 10989 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر كه خداوند ، او را به گرفتارى جسمى بيازمايد ، آن گرفتارى برايش مايه فرو ريختن گناهان است . 10990 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مؤمن ، چون بيمارى به وى برسد و خداوند ، او را عافيت دهد ، اين بيمارى ، كفّاره گناهان گذشته او و مايه اندرز براى آينده اوست . 10991 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند ، گاه بنده خويش را به ناتن‌درستى گرفتار مىكند تا اين ناتن‌درستى ، كفّاره گناه وى شود . 10992 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بنده چون بيمار شود ، خداوند به فرشتگان خويش چنين وحى مىكند : " اى فرشتگانم ! من ، بنده‌ام را به بندى از بندهاى خويش گرفتار ساخته‌ام . اگر جانش را بستانم ، او را مىآمرزم و اگر او را عافيت بخشم ، در حالى [ از بستر ] بر مىخيزد كه هيچ گناهى ندارد " . 10993 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ مرد و زن مسلمان و هيچ مرد و زن مؤمنى نيست كه بيمار شود ، مگر آن كه خداوند ، [ برخى ] از گناهانش را از او فرو مىنهد . 10994 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ بنده‌اى نيست كه بيمارى دامنگيرش شود و او را از آنچه تن‌درستان انجام مىدهند ، باز دارد ، مگر آن كه كفّاره گناهانش مىشود و هر چه پس از آن انجام دهد ، فزونىاى بر كفّه اعمالش است . 10995 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : گاه به بنده خدا برخى از مصائب مىرسد تا در حالى بر زمينْ گام بر دارد كه هيچ گناهى براى وى نباشد .