ايجاد نمىكند . همچنين ، بخش اوّل از احاديث طبّى را كه به وسيله آيات قرآن و دعا به درمان مىپردازند نيز با توجّه به شرايط اجابت دعا و مجرّب بودن دعا در درمان بسيارى از بيمارىها ، براى عموم مىتوان مطرح كرد . « 1 » بنا بر اين ، تنها احاديثى كه مبناى عمل قرار گرفتن آنها ، بدون ارزيابىِ كامل ، صحيح نيست و پيش از ارزيابى دقيق ، نمىتوان آنها را به عنوان ره نمودهاى پيشوايان دين به آنان نسبت داد ، احاديثى هستند كه درمان بيمارىها را از طريق داروهاى ويژه‌اى توصيه كرده‌اند . براى ارزيابى دقيق اين گونه احاديث و بهره‌گيرىِ كامل از آنها ، بهترين راه ، آزمايش است . در واقع ، آزمايش و آزمايشگاه ، بهترين قرينه عقلى براى اثبات صحّت و سقم اين احاديث ، شمرده مىشود و خوش‌بختانه ، در عصر حاضر ، امكان بهره‌بردارى از اين روش ، بيش از هر وقت ديگر ، فراهم است . « 2 »

--> ( 1 ) . اين بخش ، در كتاب نهج الدّعاء ، به تفصيل آمده است . ( 2 ) گزارشى از يك نمونه آزمايشِ انجام گرفته در خصوص احاديث " اثْمِد ( سُرمه ) " ، در دانش‌نامه احاديث پزشكى ( ج 1 ص 2123 ) آمده است .