براى تن ( بدن / جسم ) ، تنها نقش يك واسطه را در نظام حكيمانه آفرينش ايفا مىكنند و درمان كننده ، فقط خداوند متعال است . احاديث پزشكى و بهداشت هر چند از نظر لغت « 1 » و متون اسلامى ، " طب " ، شامل درمانِ بيمارىهاى جسم و جان است و درمان كنندگان جسم هم مانند درمان كننده جان ، مظهر اسماى حسناى الهى هستند ، و افزون بر اين ، " طبّ تن " و " طب روان " ، ارتباط بسيار نزديكى با هم دارند ( به گونه‌اى كه با تدبير روانى مىتوان شمارى از بيمارىهاى جسمانى را علاج كرد و به عكس ، با درمان جسمانى ، پاره‌اى از بيمارىهاى روانى را مىتوان درمان نمود ) ، امّا طبّ تن و طبّ جان ، در نوشتارهاى اسلامى دو موضوع مستقل‌اند . " طبّ روان " ، موضوع علم اخلاق است و اصطلاحا به آن طب اطلاق نمىشود . بنا بر اين ، احاديثى كه در اين‌جا ارائه مىشود ، تنها احاديثى هستند كه در آنها بهداشت و يا درمان بيمارىهاى جسمى مطرح شده است . پيش از آشنايى با متن اين احاديث ، لازم است در دو فصل ، مطالب زير توضيح داده شوند : 1 . جايگاه طب و بهداشت در قوانين اسلامى ؛ 2 . ارزيابى كلّى احاديث طب و بهداشت .

--> ( 1 ) . الطبُّ ( مثلَّثة الطاء ) : علاج الجسم و النفس ؛ طب ، به معناى درمان تن و روان است ( القاموس المحيط : ج 1 ص 96 ) .