محمد الريشهري
321
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
ح اين زيانها قرآن " گستاخ [ و ] گذشته از آن ، زنازاده است ، به صِرف اين كه مالدار و پسردار است . چون آيات ما بر او خوانده مىشود ، مىگويد : افسانههاى پيشينيان است " . " آيا ديدى آن كسى را كه به آيات ما كفر ورزيد و گفت : " قطعاً به من ، مال و فرزند [ بسيار ] داده خواهد شد " ؟ " . " مىگويد : مال فراوانى تباه كردم " . " مرا وا گذار با آن كه [ او را ] تنها آفريدم و دارايىِ بسيار به او بخشيدم و [ نيز ] پسرانى آماده [ به خدمت ، به او دادم ] " . " و امّا آن كه بخل ورزيد و خود را بىنياز ديد و [ پاداش ] نيكوتر را به دروغ گرفت ، به زودى راهِ دشوارى به او خواهيم نمود . و چون هلاك شد ، [ ديگر ] مالِ او به كارش نمىآيد " . " واى بر هر بدگوى عيبجويى كه مالى گرد آورَد و بر شِمُرد ! مىپندارد كه مالش او را جاويد كرده است " . " بُريده باد دو دست ابو لهب و مرگ بر او باد ! دارايى او و آنچه اندوخت ، سودى برايش نكرد " . حديث 10623 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همانا در گردآورى مال ، پنج چيز است : رنج بردن در گرد آوردنش ؛ غافل شدن از ياد خدا به سبب پرداختن به آن ؛ بيم از وا گيرنده و رُباينده آن ؛ تحمّل كردن نام بخيل بر خويش ؛ و جدايى از شايستگان براى [ نگاهداشتِ ] آن . و در بركنارى از مال ، پنج چيز است : آسايش جان از جستجوى آن ؛ فراغت يافتن از حفظ آن و پرداختن به ياد خدا ؛ ايمن بودن از وا گيرنده و رباينده آن ؛