حديث 10600 . مسند ابن حنبل به نقل از عقبة بن عامر : پيامبر خدا فرمود : " هر گاه ديدى كه خداوند ، بهره دنيا را به بنده‌اى عطا مىفرمايد تا به گناهانى كه مىخواهد ، بپردازد ، اين جز پلّه پلّه فرو افتادنش نيست " . سپس پيامبر خدا اين آيه را تلاوت فرمود : " پس چون آنچه را بدان پند داده شدند ، فراموش كردند ، درهاى همه چيز را به روى آنان گشوديم و چون بدانچه داده شدند ، شادمان گشتند ، ناگهان گرفتيمشان . پس همان دم ، نوميد شدند " . 10601 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همانا خداوند به ظالم مهلت مىدهد تا بگويد : " خدا مرا رها نهاده است " . سپس وى را سخت گرفتار مىكند . خداوند ، خود را به گاهِ هلاكت ظالمان ستوده و فرموده است : " پس بيخ و بن گروهى كه ستم كردند ، بُريده شد ؛ و ستايش ، خداى راست ، پروردگارِ جهانيان " . 10602 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه ديدى خداوند عز و جل به بندگان با آن كه وى را نافرمانى مىكنند ، هر چه مىخواهند ، عطا مىكند ، اين ، پلّه پلّه فرو افكندنشان از جانب خداست . 10603 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چون ديدى كه خداوند عز و جل به بندگان هر چه دوست دارند ، عطا مىكند ، حال آن كه ايشان چنان‌اند كه او ناخشنود است ، پس بدانند كه پلّه پلّه سقوط مىكنند . 10604 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه ديدى خداوند در عين نافرمانى [ بندگان ، به ايشان ] عطا مىكند ، اين ، پلّه پلّه فرو افكندنِ ايشان است . ج اندوه فراوان 10605 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همانا هر چه مال دنيا افزون‌تر و سنگين‌تر گردد ، بلاى صاحب آن