خداوند به وى بركت و گشايش مىبخشد ؛ و اگر راضى نباشد ، خداوند عز و جل به او بركت نمىدهد . 10320 . الدعوات : پيامبر خدا فرمود : " هر گاه خداوند ، بنده‌اى را دوست بدارد ، مبتلايش مىسازد و هر گاه او را بسيار دوست بدارد ، وى را در هم گيرد " . پرسيدند : در هم گرفتن وى چگونه است ؟ فرمود : " بدين گونه است كه برايش هيچ دارايى و فرزندى نمىگذارد " . 10321 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند عز و جل فرموده است : " به سرفرازى و شكوهم سوگند ، بنده‌اى را كه بخواهم بر وى رحمت آورم ، از دنيا بيرون نمىآورم ، مگر آن كه هر گناهى را كه مرتكب شده ، از وى مىزُدايم ، و آن ، چنين است كه يا تنش را بيمار مىكنم و يا روزىاش را تنگ مىسازم و يا در دنيا به هراس دچارش مىكنم . اگر باز هم گناهى بر او باقى ماند ، هنگام مرگ بر وى سخت مىگيرم . به سرفرازى و شكوهم سوگند ، بنده‌اى را كه بخواهم به عذاب دچار سازم ، از دنيا بيرون نمىآورم ، مگر آن كه هر كار نيكى را كه مرتكب شده ، از وى مىگيرم ، و آن ، چنين است كه يا روزىاش را گشايش مىبخشم و يا تنش را سلامت مىدارم و يا در دنيا برايش امنيت فراهم مىآورم ، و اگر باز هم باقى ماند ، به سبب آن ، مرگ را بر وى آسان مىسازم " . 10322 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه كسى را ديديد كه خدا ، فقر و بيمارى را بر وى وارد فرموده ، [ بدانيد كه ] هر آينه خداى متعال مىخواهد با وى صفا ورزد . 10323 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همانا هر گاه مؤمن به گناهان دست يازد و بدانها گرفتار گردد ، به فقر مبتلا خواهد شد . 10324 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند مىفرمايد : " . . . بسا كه دوست مؤمنم از من توانگرى مىخواهد ؛ امّا من به وى فقر مىدهم ، كه اگر توانگرىاش دهم ، براى او شرّ است ؛ و بسا كه دوست مؤمنم از من فقر مىخواهد ؛ امّا من به وى توانگرى مىدهم ، كه اگر به او فقر دهم ، براى او شرّ است ! " . 10325 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خداوند تبارك و تعالى فرموده است : " . . . همانا از بندگان مؤمن من ،