محمد الريشهري

145

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

و پاسخ خداوند ، چنين است : " آيا آنان ، رحمت پروردگار تو را تقسيم مىكنند ؟ " . اى محمّد ! " ماييم كه ميان آنان مايه گذرانشان را در زندگانى دنيا تقسيم كرده‌ايم " . پس خداوند برخى از ما را به برخى ديگر ، نيازمند نموده است : اين را به دارايى آن ؛ و آن را به كالا يا خدمت اين . پس مىنگرى كه بزرگ‌ترين پادشاه يا برترين توانگر ، گاه به درويش‌ترين فقير به گونه‌اى محتاج مىگردد : يا كالايى دارد كه وى را فراهم نيست و يا خدمتى مىتواند بكند كه آن پادشاه ، جز به يارى او از آن خدمت بهره‌مند نمىگردد و يا دانش و حكمتى دارد كه آن پادشاه ، بِدان محتاج است و بايد از وى فرا گيرد . پس هم آن فقير ، به دارايىِ اين پادشاه توانگر نياز دارد و هم اين پادشاه ، به دانش يا انديشه يا معرفت آن فقير ، محتاج است . آن پادشاه را نرسد كه بگويد : " چرا دانش آن فقير در كنار دارايى من گِرد نيامد ؟ " و آن فقير را نيز نرسد كه بگويد : " چرا دارايى آن پادشاه توانگر ، با انديشه و دانش و حكمت‌ورزىهاى من يك جا گِرد نيامد ؟ " . خداى متعال فرموده است : " برخى از ايشان را بر برخى ديگر برترى بخشيده‌ايم تا بعضىشان بعضى ديگر را به خدمت گيرند " . سپس فرموده است : " اى محمّد ! به ايشان بگو : " و رحمت پروردگار تو ، از آنچه ايشان گِرد مىآورند ، نيكوتر است " ؛ يعنى از دارايىهاى دنيا كه اينان انباشته مىكنند ، بهتر است . ب روزى ، تقسيم شده از حلال است قرآن " بگو : به من خبر دهيد ، آنچه از روزى كه خدا براى شما فرود آورده ، [ چرا ] بخشى از آن را حرام و [ بخشى را ] حلال گردانيده‌ايد . بگو : آيا خدا به شما اجازه داده است ، يا بر خدا دروغ مىبنديد ؟ " .