محمد الريشهري
119
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
است و علاوه بر اين ، مساحتى هم در بيرون مسجد براى نماز ، « 1 » مسطّح و سنگفرش شده است . يادآور مىشويم كه جريان احكام فقهىِ ويژه مسجد پيامبر صلى اللّه عليه و آله ، در اين زيادتها ، مورد ترديد فقهاست . « 2 » گفتنى است كه مسجد النبى ، دو بار طعمه حريق شده است : نخست در سال 654 ق ، در زمان خلافت المستعصم باللّه عباسى كه به تدريج تعمير شد ، و دوم ، در سال 886 ق ، كه تمام مسجد بجز حُجره شريف پيامبر صلى اللّه عليه و آله و گنبد ، سوخت و به دستور سلطان مَملوكىِ مصر ، ملك قايْتباى ، آن را از نو ساختند . اين تجديد بنا در سال 888 ق ، پايان يافت و در ضمن آن ، مسجد از جهت مشرق ، اندكى توسعه يافت . « 3 »
--> ( 1 ) . عمارة و توسعة المسجد النبوى عبر التاريخ : ص 165 و 202 . ( 2 ) . العروة الوثقى : ج 1 ص 767 مسئله 11 . ( 3 ) . ر . ك : وفاء الوفا : ج 2 ص 598 605 ، 633 و 644 .