ياد داشت : ظاهر احاديث اخير ، هشدار و بيم دادن است ؛ امّا باطن آنها بشارت است ، بويژه احاديثى كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله در آنها كسانى را كه در اين ماه ، مشمول آمرزش الهى نمىشوند ، نفرين مىكند و آنان را بدبخت مىشمارد . از اين رو ، عالم ربّانى ، آية اللّه ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى رحمه‌اللّه ( م 1343 ق ) مىگويد : از رساترين نكاتى كه در بشارت به ماه رمضان روايت شده ، نفرين پيامبر صلى اللّه عليه و آله بر كسانى است كه در اين ماه آمرزيده نمىشوند ، آن جا كه فرمود : " آمرزيده مباد كسى كه ماه رمضان از او بگذرد و آمرزيده نشود ! " . از آن جا كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله براى جهانيان ، رحمتْ برانگيخته شده است ، اين نفرين ، بشارت بزرگى به گستردگى رحمت و فراگيرىِ آمرزشِ الهى در اين ماه است ؛ و گرنه ايشان با آن كه براى جهانيانْ رحمت است ، هرگز مسلمانى را نفرين نمىكند ، هر چند فردى گنهكار باشد . « 1 »

--> ( 1 ) المراقبات : ص 103 .