چنان كه زمينگيرى درخواست كند ، و به سوى تو زارى مىكنم ، چنان كه خطاكارى خاكسار زارى كند ، و تو را مىخوانم ، چنان كه ترسانى گرفتار بخواند . 6 / 4 درود فرستادن بر پيامبر و خاندان او 7710 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هيچ دعايى نيست ، مگر اين كه ميان آن و آسمان ، پرده‌اى هست ، تا آن گاه كه بر پيامبر و بر خاندان محمّد ، درود فرستاده شود . چون درود فرستاده شود ، آن پرده مىدَرَد و دعا وارد مىشود ، و هر گاه درود فرستاده نشود ، دعا بر مىگردد . 7711 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : دعا ، پيوسته در حجاب است [ و به درگاه خدا بالا نمىرود ] ، تا آن گاه كه بر من و بر خانواده من ، درود فرستاده شود . 7712 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : درود فرستادن شما بر من ، پروانه عبورِ دعاى شما و موجب خشنودىِ پروردگارتان و زكات بدن‌هاى شماست . 7713 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مرا چون پياله سوار قرار ندهيد كه هر گاه مىخواهد ، پياله‌اش را پُر مىكند و مىآشامد ؛ « 1 » بلكه مرا در آغاز و در آخر و در وسط دعايتان قرار دهيد . 7714 . الكافى به نقل از مُرازم : امام صادق عليه السلام فرمود : مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! من ، يكْ سومِ درود فرستادن‌هايم را به تو اختصاص مىدهم . پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " خوب است " . گفت : اى پيامبر خدا ! نصف درود فرستادن‌هايم را به تو اختصاص مىدهم .

--> ( 1 ) يعنى : جايگاه ويژه‌اى براى يادكرد از من قرار دهيد ، نه اين كه با بىاهمّيت شمردن ياد من ، هر گاه خواستيد ، مرا ياد كنيد . گفتنى است كه در النهايه‌ى ابن اثير ، در معناى اين حديث ، چنين توضيح آمده است : ياد مرا به آخرِ كارتان وا مگذاريد ؛ زيرا سواره ، وقتى اثاثيه‌اش را بست ، كاسه‌اش را در آخرِ كار به اثاثيه‌اش آويزان مىكند و به پشتش مىاندازد .