محمد الريشهري
43
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
فصل بيست و هفتم ستمگرى 27 / 1 هشدار درباره ستمگرى قرآن " آيا از [ حالِ ] آن كس كه چون خدا به او پادشاهى داده بود ، [ و بدان مىنازيد و ] با ابراهيم درباره پروردگارش محاجّه مىكرد ، خبر نيافتى ؟ آن گاه كه ابراهيم گفت : " پروردگار من ، همان كسى است كه زنده مىكند و مىميراند " . گفت : " من [ هم ] زنده مىكنم و مىميرانم " . ابراهيم گفت : " خدا [ ىِ من ] ، خورشيد را از خاور برمىآورَد . تو آن را از باختر برآور " . پس آن كس كه كفر ورزيده بود ، مبهوت ماند . و البته خداوند ، قوم ستمكار را هدايت نمىكند " . " و امّا كسانى كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند ، [ خداوند ] مزدشان را به تمامى به آنان مىدهد . و خداوند ، بيدادگران را دوست نمىدارد " . " و كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ ببندد يا آيات او را تكذيب كند ؟ ! بى ترديد ، ستمكاران ، رستگار نمىشوند " . " و آن [ بانو ] كه وى ( يوسف ) در خانهاش بود ، خواست از او كام گيرد ، و درها را [ پياپى ] چفت كرد و گفت : " بيا كه از آنِ توام ! " . [ يوسف ] گفت : " پناه بر خدا ! او پروردگار من است . به من جاى نيكو داده است . قطعاً ستمكاران ، رستگار نمىشوند " " .