7283 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : اذان نبايد بگويد ، مگر كسى كه وضو دارد . ب بلند كردن صدا 7284 . مسند ابن حنبل به نقل از ابن ابى صَعصعه عبد اللّه بن عبد الرحمان ، از پدرش : ابو سعيد كه در حُجره‌اى بود ، به من گفت : فرزندم ! هر گاه اذان گفتى ، با صداى بلند اذان بگو ؛ زيرا شنيدم كه پيامبر خدا مىفرمود : " هيچ چيزى نيست كه بانگ اذان را بشنود ، مگر اين كه به آن ، شهادت مىدهد ، جِن باشد يا انس و يا سنگ " . 7285 . سنن ابن ماجة به نقل از ابو سعيد خُدرى : هر گاه در بيابان بودى ، صدايت را به اذان بلند كن ؛ زيرا از پيامبر خدا شنيدم كه مىفرمود : " هيچ جِن و انس و درخت و سنگى نيست كه بانگ اذان را بشنود ، مگر اين كه به آن ، شهادت مىدهد " . ج رعايت تجويد 7286 . الشرح الكبير ، عبد الرحمان بن قُدامه به نقل از ابو هُرَيره : پيامبر خدا فرمود : " كسى كه " هاء " را ادغام مىكند ، نبايد برايتان اذان بگويد " . گفتم : يعنى چگونه مىگويد ؟ فرمود : " مىگويد : أشهد أن لا إله إلّا اللّا ، أشهد أنّ محمّدا رسول اللّا " . د پرهيز از آوازه‌خوانى 7287 . سنن الدار قطنى به نقل از ابن عبّاس : پيامبر خدا ، مؤذّنى داشت كه [ اذان را ] با آواز مىخواند . پيامبر خدا فرمود : " اذان را بايد ساده و روان گفت . پس اگر ساده و روان اذان مىگويى ، بگو ؛ و گرنه ، اذان مگو " .