محمد الريشهري

369

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

ط در حال اذان گفتن ، محشور مىشود 7257 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مؤذّن‌ها و كسانى كه اذان او را لبّيك مىگويند ( تكرار مىكنند ) ، در حالى از گورهايشان بيرون مىآيند كه مؤذّن ، اذان مىگويد و لبّيك‌گو ، لبّيك مىگويد . 7258 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : آنان كه براى خدا و پاداش او اذان مىگويند ، در روز قيامت ، اذان‌گويان از گورهايشان بيرون مىآيند . مؤذّنى كه براى خدا اذان بگويد ، هر چيزى ( از سنگ و درخت و كلوخ و بشر و هر تَر و خشكى ) كه صداى او را بشنود ، براى او گواهى مىدهد ، و خداوند به اندازه صدارَس او ، گناهانش را مىآمرزد و به شمارِ كسانى كه با اذان او نماز مىخوانند ، برايش اجر مىنويسد و در فاصله ميان اذان و اقامه ، هر درخواستى كند ، خداوند به او عطا مىكند : يا در همين دنيا مىدهد ، يا براى آخرتش ذخيره مىكند و يا گزند را از او دفع مىنمايد . 7259 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : چون روز قيامت بشود و خداوند عز و جل مردم را در يك دشتْ گرد آورَد ، خداوند عز و جل براى مؤذّنان ، فرشتگانى از نور مىفرستد كه درفش‌ها و پرچم‌هايى از نور را با خود حمل مىكنند و اسب‌هايى را با خود مىكشند كه افسارهايشان از زِبَرجد سبز است و خورجين‌هايشان از مُشك تيزبوى . مؤذّنان ، بر اين اسب‌ها سوار مىشوند و روى آنها راست مىايستند و فرشتگان ، آنها را مىكشند و مؤذّنان با تمام توان ، صدايشان را به اذان ، بلند مىكنند .