محمد الريشهري
349
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
همانا نماز ، از زشتكارى و ناپسندى باز مىدارد ، و هر آينه ، ذكر خدا ، بزرگتر است " . نيز همين پيوند است كه سعادت و كاميابىِ دنيا و آخرت را به همراه دارد : " مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ . « 1 » هر كس پاداش دنيا را مىخواهد ، [ بداند كه ] پاداش دنيا و آخرت ، نزد خداست " . سه . شهادت سوم در اذان و اقامه مقصود از شهادت سوم ، شهادت بر ولايت امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام ( پس از شهادت بر يگانگى خداوند و رسالت پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله ) در اذان و اقامه است . چنان كه پيش از اين ملاحظه شد ، در احاديثى كه از اهل بيت عليهم السلام در تبيين بندهاى اذان به ما رسيده است ، شهادت سوم وجود ندارد . از اين رو ، شيخ المحدّثين ، صدوق ( م 381 ق ) ، پس از اشاره به روايت ابو بكر حَضرَمى و كُلَيب اسدى در كتاب من لا يحضره الفقيه ، در تبيين بندهاى اذان مىگويد : مصنّف اين كتاب مىگويد : اذان صحيح ، همين است . نه چيزى به آن افزوده و نه چيزى از آن كاسته مىشود ؛ امّا مفوّضه « 2 » كه خدايشان لعنت كند اخبارى ساختهاند و به موجب آنها ، دو بار جمله " محمّد و آل محمّد خير البريّة " را به اذان افزودهاند . نيز در پارهاى از رواياتشان آوردهاند كه پس از " أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه " ، دو بار بايد گفت : " أشهد أنّ عليّا ولىّ اللّه " . بعضى از آنان هم به جاى آن ، اين جمله را روايت كردهاند : " أشهد أنّ عليّا أمير المؤمنين حقّا " كه دو بار بايد گفته
--> ( 1 ) . نساء : آيه 134 . ( 2 ) . مفوّضه ، فرقهاى از مسلماناناند كه معتقد بودند خداوند ، محمّد صلى اللّه عليه و آله را آفريد و آفرينش دنيا را به او وا گذاشت . از اين رو ، پيامبر صلى اللّه عليه و آله نيز آفريدگار است و به قولى ، معتقد بودند كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله هم ، كار آفرينش دنيا را به على عليه السلام وا گذاشت .