محمد الريشهري

25

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

23 / 5 نهى از ناسزاگويى به اشيا 6674 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : به بادها ناسزا مگوييد ، كه آنها [ از جانب خداوند ] مأمورند ، و به كوه‌ها و ساعت‌ها و لحظات و روزها و شب‌ها ناسزا نگوييد ، كه گنهكار مىشويد و به خودتان بر مىگردد . 6675 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : باد را ناسزا مگوييد ؛ چرا كه آن از رحمت خداست . 6676 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : به روزگار ناسزا مگوييد ؛ زيرا خداوند مىفرمايد : " روزگار ، من هستم . شب از من است و من ، آن را نو مىكنم و كهنه مىگردانم " . 6677 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : به روزگار ناسزا مگوييد ؛ زيرا خداوند ، همان [ خالق ] روزگار است . « 1 » 23 / 6 نهى از ناسزاگويى به يكديگر 6678 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه دو نفر به يكديگر ناسزا بگويند ، گناهش به گردن آغاز كننده آن است ، مگر آن كه ستم‌ديده ، از حدّ خود تجاوز كند . 6679 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هرگاه كسى از تو چيزى مىداند و آن را به تو نسبت داد ، تو آنچه را از او مىدانى به وى نسبت مده ( اظهار مكن ) ، تا ثواب اين كار ، از آنِ تو باشد و گناهش از آنِ او . 6680 . النهاية فى غريب الحديث : پيامبر خدا فرمود : " از بزرگ‌ترين گناهان ، اين است كه آدمى پدر و مادر خود را دشنام دهد " . گفته شد : مگر كسى پدر و مادر خود را دشنام مىدهد ؟ فرمود : " پدر ديگرى را دشنام مىدهد و او در مقابل به پدر و مادر وى ناسزا مىگويد " .

--> ( 1 ) . منظور اين است كه منشأ كارهايى كه به روزگار ( دهر ) نسبت داده مىشوند ، خداوند است و بنابر اين ، ناسزاگويى به روزگار ، به خداوند باز مىگردد .