محمد الريشهري

199

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

44 / 10 تَوريه قرآن " پس نظرى به ستارگان افكند ، و گفت : " من ، كسالت دارم " " . " گفت : " [ نه ؛ ] بلكه آن را اين ، بزرگ‌ترشان كرده است . اگر سخن مىگويند ، از آنها بپرسيد " " . " پس هنگامى كه آنان را به خوار و بارشان مجهّز كرد ، آبخورى را در بارِ برادرش نهاد . سپس [ به دستور او ] نداكننده‌اى بانگ درداد : " اى كاروانيان ! قطعاً شما دزد هستيد " " . حديث 6995 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : همانا در سخنان چند پهلو ، براى پرهيز از دروغ ، راه گريزى باز است . 6996 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : در سربسته‌گويىها ، ظرافت‌هايى است كه مرد خِردمند را از دروغ گفتن ، بىنياز مىكند . 6997 . كنز العمّال به نقل از ابو هُرَيره : پيامبر خدا ، پشت سرِ ابو بكر بر ناقه‌اش سوار شد و فرمود : " اى ابو بكر ! مردم را گيج و سر درگم كن ؛ « 1 » زيرا براى يك پيامبر ، سزاوار نيست كه دروغ بگويد " . مردم شروع كردند به سؤال از ابو بكر كه : تو كيستى ؟ ابو بكر پاسخ داد : جوينده‌اى كه [ راه ] مىجويد . پرسيدند : چه كسى پشت سرِ توست ؟ ابو بكر پاسخ داد : راه‌نمايى كه مرا راه‌نمايى مىكند .

--> ( 1 ) شايد مقصود ، اين باشد كه : اگر مردم درباره من از تو پرسيدند ، پاسخشان را سربسته و با توريه بده .