محمد الريشهري

171

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

پس هر كه بر سر يكى از اينها با من بستيزد ، او را در آتش مىافكنم " . 43 / 3 معناى تكبّر و تجبّر قرآن " و همانا به موسى ، كتاب [ تورات ] را داديم و پس از او ، پيامبرانى را پشت سر هم فرستاديم و عيسى پسر مريم را معجزه‌هاى آشكار بخشيديم و او را با " روح القُدُس " تأييد كرديم . پس چرا هر گاه پيامبرى چيزى را كه خوشايند شما نبود ، برايتان آورْد ، كبر ورزيديد [ و ] گروهى را دروغگو خوانديد و گروهى را كشتيد ؟ " . " به زودى ، كسانى را كه در زمين ، به ناحق تكبّر مىورزند ، از آياتم روىگردان مىسازم ، [ به طورى كه ] اگر هر نشانه‌اى را [ از قدرت من ] بنگرند ، بِدان ايمان نمىآورند و اگر راه صواب را ببينند ، آن را بر نمىگزينند و اگر راه گم‌راهى را ببينند ، آن را راه خود قرار مىدهند . اين ، بِدان سبب است كه آنان ، آيات ما را دروغ انگاشتند و غفلت ورزيدند " . حديث 6933 . مكارم الأخلاق به نقل از ابو الأسود از ابو ذر : زمانى در آغاز روز ، در مسجد ، خدمت پيامبر خدا رسيدم و گفتم : اى پيامبر خدا ! پدر و مادرم به فداى شما ! به من سفارشى كن كه خداوند ، مرا بِدان نفعى رساند . فرمود : " اى ابو ذر ! هر كس بميرد و در دلش ذرّه‌اى تكبّر باشد ، بوى بهشت را استشمام نمىكند ، مگر اين كه پيش‌تر توبه كند " . گفتم : اى پيامبر خدا ! من ، زيبايى را دوست دارم و حتّى دوست دارم بند تازيانه‌ام و دوال كفشم زيبا باشد . آيا از اين حالت ، بيمِ كبر مىرود ؟ فرمود : " دلت را چگونه مىيابى ؟ " . گفتم : آن را شناساى حق و آرام گرفته به آن ، مىيابم . فرمود : " پس ، اين حالت ، كِبر نيست . كبر ، آن است كه حق را فرو بگذارى و به ناحق روى آورى و به مردم با اين ديد نگاه كنى كه هيچ كس آبرويش چون آبروى تو و خونش چون