محمد الريشهري
559
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
13 / 6 آنچه بر حسود ، لازم است 6549 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : هر گاه فال بد زدى ، اعتنايى نكن و هر گاه گمان بردى ، [ زود ] داورى مكن و چون حسد بردى ، ستم « 1 » مكن . 13 / 7 آنچه حسادت در آن ، جايز است 6550 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : حسادت « 2 » جز در دو مورد ، روا نيست : [ رشك بردن ] به كسى كه خداوند به او مال و ثروتى داده و او آن را شبانهروز انفاق مىكند ، و [ رشك بردن ] به كسى كه خداوند به او قرآن عطا فرموده است و او شبانهروز به آن مىپردازد .
--> ( 1 ) واژه " بغى " كه در اصل عربى حديث آمده است ، به معناى رشك بردن و حسد است ؛ امّا در اين جا ، بر ستمى كه از حسادت ناشى مىشود ، اطلاق شده است . م . ( 2 ) منظور از حسادت در اين روايت ، غبطه خوردن و رشك بردن است ( ر . ك : بحار الأنوار : ج 73 ص 238 ) . م .