نكوهيده‌تر و براى سرنوشتِ آزار دهنده ، خطرناك‌تر است . در اين فصل ، آزار رساندن به اهل بيت پيامبر خدا ، مجاهدان راه خدا ، مسلمانان ، پدر و مادر ، همسر و همسايه ، به دليل اين كه حقوق بيشترى بر انسان دارند ، خطرناك‌تر توصيف شده‌است . 5 . تحمّل آزار تحمّل آزار ، دو گونه است : گونه‌اى بسيار نكوهيده و گونه‌اى بسيار پسنديده . تحمّل آزار به معناى تسليم شدن در برابر خواست‌هاى نامشروع متجاوز و ترك مقاومت و اظهار ضعف و زبونى در برابر سختىها ، از نظر اسلام ، بسيار نكوهيده است ، تا آن جا كه امام حسين عليه السلام مىفرمايد : المَنِيَّةُ و لَا الدَّنِيَّةُ . « 1 » مرگ ، آرى ؛ امّا ننگ [ و پستى ] ، هرگز ! نصوص ( متون ) اسلامى درباره اين موضوع ، در مباحث " ذلّت " و " ظلم " ، به تفصيل خواهند آمد . گونه ديگر از تحمّل آزار ، رنج ديدن در راه انجام دادن وظايف دينى و بخصوص در مسير جهاد آزاديبخش است كه موجب عزّت و افتخار در دنيا و پاداش بزرگ الهى در آخرت مىگردد . « 2 »

--> ( 1 ) . نهج البلاغة : حكمت 396 . ( 2 ) . ر . ك دانش‌نامه ميزان الحكمه : ج 3 ص 69 ( فصل ششم : تحمّل آزار در راه خدا ) .