هر كس به خدمتكار يا بنده خود و هر كس ديگرى از مردم ، جواب رد بدهد و او را از خود براند ، خداوند عز و جل در روز قيامت ، به او جواب رد مىدهد و او را از خود مىراند و در آتش سرنگونش مىكند . هر كس همسرش را چندان آزار و اذيّت دهد كه او حاضر شود [ با دادن مالى يا بخشيدن مهريه ] جان خود را از او بخرد و آزاد كند ، خداوند متعال براى آن مرد ، به كيفرى كمتر از آتش رضايت نمىدهد ؛ زيرا خداوند متعال همچنان كه براى [ تجاوز به حقّ ] يتيم خشم مىگيرد ، براى [ تجاوز به حقّ ] زن نيز به خشم مىآيد . هر كس از برادر خود نزد سلطانى سعايت كند ، چنانچه از آن سلطان ، به او ناراحتى يا گزندى نرسد ، خداوند عز و جل همه اعمال [ نيك ] آن سعايت كننده را بر باد مىدهد ؛ امّا اگر گزند يا ناراحتى و يا آزارى از سلطان به آن شخص برسد ، خداوند آن سعايتگر را با هامان ( وزير فرعون ) در يك طبقه از دوزخ جاى مىدهد . هر كس قرآن را به قصد شهرت‌طلبى يا خواستن چيزى قرائت كند ، در روز قيامت ، خداوند عز و جل را با چهره‌اى از استخوانِ بدون گوشت ديدار مىكند و قرآن پيوسته بر پس گردن او مىزند ، تا اين كه به دوزخ مىرود و همراه دوزخيان ، در آن سقوط مىكند . هر كس قرآن را بخواند و به آن عمل نكند ، خداوند در روز قيامت ، او را كور محشور مىفرمايد . پس مىگويد : " پروردگارا ! چرا مرا نابينا محشور كردى ، با آن كه بينا بودم ؟ [ خداوند ] مىفرمايد : " همانطور كه آيات ما بر تو آمد و آن را به فراموشى سپردى ، امروز همان گونه فراموش مىشوى " " . هر كس مال غصبى را با اين كه مىداند غصبى است ، بخرد ، در [ به دوش كشيدن ] ننگ و گناه آن ، همانند كسى است كه آن را غصب كرده است . هر كس مرد و زنى را از راه حرام به هم برساند ، خداوند بهشت را بر او حرام مىگرداند و جايگاهش دوزخ است و اين ، بد سرنوشتى است ! و تا زمانى كه بميرد ، همواره مورد خشم خداوند خواهد بود .