محمد الريشهري
257
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
كسى كه هر چه مىبخشد ، منّت مىگذارد ؛ و كسى كه دامن جامهاش را [ از روى تكبّر ] بلند مىگيرد ؛ و كسى كه كالايش را با سوگند دروغ ، رواج مىدهد . 6021 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : بىچشمداشت ، صدقه بدهيد ؛ زيرا چشمداشت ، اجر را از بين مىبرد . 25 / 18 صدقه دادن به گنهكار براى حفظ او از معصيت 6022 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : مردى گفت : امشب حتماً صدقهاى مىدهم . آن گاه از منزل خارج شد و صدقهاش را برد و در دست دزدى گذاشت . صبح كه شد ، مردم مىگفتند : ديشب به يك دزد ، صدقه داده است ! او گفت : خدايا ! شكر ؛ امّا صدقهام به دست دزد افتاد [ و هدر رفت ] ! امشب صدقه ديگرى مىدهم . پس صدقهاش را برد و [ ندانسته ] در دست زن بدكارهاى گذاشت . صبح كه شد ، مردم مىگفتند : ديشب ، به زناكارى صدقه داده است ! او گفت : خدايا شكر ! ؛ امّا صدقهام به دست زناكارى افتاد ! امشب ، صدقه ديگرى مىدهم . پس صدقهاش را برد و در دست يك توانگر گذاشت . باز صبح ، مردم از صدقه دادن او به يك توانگر سخن گفتند . مرد گفت : خدايا ! شكر ؛ امّا صدقهام به دست دزدى و زناكارى و توانگرى افتاد ! پس باز گشت . [ كسى كه از حكمت كار او آگاه بود ، در توجيه اقدام او ] به وى گفت : " آن صدقهات كه به دست دزد رسيد ، بدان سبب بود كه شايد از سرقت ، دست بر دارد و آن صدقه كه به دست زن بدكاره افتاد ، براى آن بود كه بلكه از زنا دادن ، خوددارى كند و آن صدقه كه به دست توانگر رسيد ، از آن رو بود كه بلكه عبرت گيرد و از آنچه خداوند عطايش كرده است ، انفاق كند " .