محمد الريشهري

255

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

عزّت نفس دارد ، به طورى كه دست نياز به سوى مردم دراز نمىكند و كسى به تهىدستىِ او پى نمىبرد تا به وى صدقه دهد . 25 / 16 كسانى كه مستحقّ صدقه نيستند 6019 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : صدقه نه براى بىنياز و توانگر حلال است و نه براى كسى كه بدنى سالم و نيرومند دارد ، مگر براى كسى كه مبتلا به فقرِ خواركننده ، يا قرضى كمرشكن باشد . هر كه براى افزودن بر دارايىِ خويش ، دست نياز به سوى مردم دراز كند ، در روز قيامت ، آن مال ، خراشى بر چهره او خواهد بود و سنگ تفتيده‌اى از آتش دوزخ كه آن را مىبلعد . پس اينك ، هر كه خواهد ، با اندك مال خويش بسازد و هر كه خواهد ، [ با گدايى ، ] بر دارايىِ خويش بيفزايد ! 25 / 17 آفات صدقه قرآن " گفتارى پسنديده [ در برابر نيازمندان ] و گذشت [ از اصرار و تندىِ آنان ] ، بهتر از صدقه‌اى است كه آزارى به دنبال آن باشد ، و خداوند ، بىنياز بردبار است . اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! صدقه‌هاى خود را با منّت و آزار ، باطل مكنيد ، مانند كسى كه مالش را براى خودنمايى به مردم ، انفاق مىكند و به خدا و روز بازپسين ، ايمان ندارد . پس مَثَلِ او همچون مَثَلِ سنگ خارايى است كه بر روى آن ، خاكى [ نشسته ] است ، و رگبارى به آن رسيده و آن [ سنگ ] را سخت و صاف ، بر جاى نهاده است . آنان ( رياكاران ) نيز از آنچه به دست آورده‌اند ، بهره‌اى نمىبرند . و خداوند ، گروه كافران را هدايت نمىكند " . " و منّت مگذار و فزونى مَطَلب " . حديث 6020 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : سه كس‌اند كه خداوند عز و جل با آنان سخن نمىگويد : منّت‌گذار يعنى